Omrop Fryslân 3 juli: Waarom het strand ons plaagt

Gisteren was ik weer op de radio. En het kon niet anders, dan dat ik het over het strand ging hebben.

Ik maakte een klein gedichtje over waarom het strand ons plaagt. Je kan luisteren hoe ik dat lekker klungelig inleid, of je kan de tekst hieronder lezen.

Je ontwaakt,
Het is nog vroeg
Maar je ziet het,
Terwijl je een kleine zucht van verlichting slaakt
Vandaag is weer zo’n dag
Dat je ons weer even plaagt

Tussen onze benen,
Door onze haren en tussen onze tenen
Ik kan niet eens een hap van mijn broodje nemen
Of een stukje van jou is bij mij naar binnen geraakt

En ik denk dat, als je het mij vraagt,
Er een reden is waarom je ons af en toe even plaagt

Want kijk,
je bent gastheer van velen,
Maar we maken misbruik van die gastvrijheid die je met ons wilt delen

kinderen gaan met je spelen,
Misvormen je voor het bouwen van hun kastelen
Terwijl meiden hun roddels met je delen
Duitsers je oneven verdelen
Om nog maar te zwijgen van die opgeschoten jongens,
Die afgelopen nacht met hun brommer over je heen reden

Dus moet je ons af en toe even plagen
Verdwijnen tussen lagen
Van kleding en tassen die we met ons meedragen
En zorgen dat onze tanden door jou over elkaar heen zagen
Dat wij geïrriteerd raken?
100 % kans van slagen

Je ziet de wolken die nu al verdwijnen
De zonnestralen die steeds feller schijnen
De golven van het water die langzaam over je heen deinen
Ja, daar in de verte, daar zie je ons al verschijnen

Je lacht,

Vandaag is een nieuwe dag
Om tussen onze spullen te verdwijnen

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s