19 oktober

Trillen 
Ingehouden adem en zwijgen
rillen
Zonder het koud te krijgen

De muren die ik hoor kraken
Knisperen, kapot raken 
Scheuren, knallen 
En vallen
In vlammen en vuur 
De sirenes die blijven loeien
De warmte die ik voel gloeien
Het is ontembaar, al een aantal uur

De lamp voor het raam 
Daar voor het gordijn 
Die blijft staan
Terwijl de achtergrond verdwijnt
Wegkwijnt
De mannen die naar binnen gaan 
En jij

die daar ook ergens moet staan

Je kwam er niet meer vandaan.

Ik heb de lamp nog een paar weken zien staan.

Een jaar later sta ik er weer
Een groot open terrein met een hek
Ik tril op deze plek
Zoals de eerste keer
De lamp is er niet meer en
Alles is donker en zwart
De leegte, de kou, een gapend gat 
Zo voelt het denk ik elke keer
Bij de mensen die je liefhebben in hun hart

Het verdriet valt over me heen
Ik kende je niet maar de gedachte alleen
Laat tranen vallen over m’n wangen en m’n been

Ik steek een kaarsje aan op de koude steen
De plek waar eerst de lamp nog scheen.

Twee jaar later is de kale plek vervangen
Met nieuwe stenen 
en gordijnen worden vast al opgehangen
Toch sta ik nog steeds te trillen
Knikkende knieën en een raar gevoel in mijn benen
En ik zou het ook niet anders kunnen of willen
De herinnering is niet verdwenen

Een lamp staat nog niet voor het raam
Vanavond zet ik er een neer
Gebroken glas en alleen een pit weer
Net als toen ik hem zag staan
Twee jaar geleden 
Tussen de gordijnen en het raam

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s