Ik denk er nog heel vaak aan

“Ik denk er nog heel vaak aan”, vertelt Wyb. “Ik slaap er slecht van ’s nachts.” Ik vroeg hem er niet naar, hij kwam er zelf mee. Ik keek hem aan. In zijn ogen. Hij leek oprecht. Maar ik kon mijn eerdere gedachtes niet uitzetten. Dit was een half jaar geleden.

Al een dag sta ik inmiddels naar mijn scherm te staren. In gedachten heb ik al duizenden woorden geschreven, en weer gewist. Ik weet niet hoe ik dit nieuws op een objectieve manier kan brengen.

Want Wyb Feddema wordt vervolgd. Hij is de eigenaar van het pand op de Kelders waar bijna exact drie jaar geleden Idsart overleed tijdens de brand. Met keiharde feiten hebben de ouders van Idsart het OM overtuigd dat er genoeg reden is om hem alsnog aansprakelijk te stellen voor dit vreselijke gebeuren.

Ik hoor hem praten, in interviews. Op de radio. Ik hoor zijn woorden over hoe erg het is voor hem en zijn gezin. Hoe zij eronder hebben geleden, en nu nog steeds. Ik hoor woorden als: “Ik ben niet de enige die slecht onderhoud had,” en: “Ik heb mijn eigen kinderen er ook in laten wonen, dat zou ik toch nooit doen als ik wist dat het niet veilig was?”

Kippenvel krijg ik er van. “Alsof jij het slachtoffer bent hier”, zeg ik tegen mijn scherm.

Ik lees met tranen in mijn ogen het verhaal van de ouders van Idsart in de LC vandaag. Over hoe het nooit meer echt goed met ze gaat. Verdomme, wat een verdriet, dat altijd zal blijven. En ik denk weer terug aan die dag, die verschrikkelijke zaterdag 19 oktober 2013.

Hij had maar negen minuten om het pand te verlaten. Hij moest er veertig hebben. Als het pand in orde zou zijn, zou hij die tijd hebben gehad om zich in veiligheid te stellen, vertelt de vader van Idsart aan LC gisteren.

En ik denk aan de brandweermannen, die de onmacht van het niet kunnen redden van Idsart moeten verwerken. Die zo ontzettend dichtbij waren, bijna hun eigen leven op het spel zetten om hem te redden. Aan de onmacht die ik die nacht op het bijna huilende gezicht van de woordvoerder van de brandweer zag.

Mijn boosheid over de slachtofferrol van Wyb is misschien te kort door de bocht. Want ook hij heeft dit nooit opzettelijk gedaan. Hij is er vanuit gegaan dat het pand in orde was toen hij het kocht. Eigenlijk zijn er alleen maar verliezers in dit verhaal.

En ik denk weer even terug aan zijn woorden, een half jaar geleden. Over dat hij er slecht van slaapt. Ik snap dat.

Ik zou ook behoorlijk slecht slapen, als ik medeverantwoordelijk zou zijn voor dit drama.

Deze column schreef ik voor Suksawat.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s