Leren van laaggeletterden

Hoi! Ik heb iets wat ik met jullie wil delen. Iets wat ik de afgelopen twee weken heb geleerd. En nu hoor ik je denken: “Ja dat doe je toch wel vaker?” Klopt, maar deze keer vertel ik het je in video.

Mocht je het wel willen lezen dan kan dat trouwens ook, hieronder vind je de hele tekst. Het heet leren van laaggeletterden.

“Ik spreek een andere taal”, zegt ze. In gewoon Nederlands. Hoe kan dat nou, ik kan toch gewoon met haar praten? “Jij zal dat niet begrijpen, dat is echt heel anders. Ik kan het ook niet uitleggen, maar ik herken meteen de mensen die mijn taal spreken.”

Het is twee weken geleden dat ze dit tegen me zei. Twee weken geleden dat ik haar leerde kennen. En twee weken geleden dat ik ineens anders naar taal en contact ging kijken.

We spreken af omdat ik zo nodig weer eens me ergens mee ging bemoeien. Want dat doe je als je even geen werk hebt, dan ga je je bemoeien met anderen.

Een avond wordt er georganiseerd, om een oplossing te vinden voor laaggeletterdheid. Maar al wat komt, geen laaggeletterde. En na een gesprek met de organisatie of dit niet alsnog handig is, waarop een duidelijk nee geantwoord wordt, besluit ik dan om zelf een team met laaggeletterden samen te stellen. Want hoe kun je anders een oplossing gaan zoeken, als je niet weet wat het probleem precies is? En wie beter om je dat te vertellen, dan iemand die uit ervaring spreekt?

En dus spreek ik af met haar. Om te kijken of het kan. Of het mogelijk is, überhaupt. Want ik weet helemaal niets van laaggeletterdheid. Doodzenuwachtig ben ik, hoe zal het gesprek gaan? Zal ze me wel begrijpen? Zal ik haar wel begrijpen?

Een dik uur kletsen we. Over van alles. Over haar leven. We begrijpen elkaar, gelukkig. Ze vertelt me over waar ze tegenaan loopt. En over keuzes die ze maakt in het leven. En tussen de regels door vertelt ze me eigenlijk hoe stoer ze is. Want dat is ze.

Ze grijpt me. Niet letterlijk, maar met haar verhaal. Een prachtmens, die vol in het leven staat. Die anderen helpt. Die liefde geeft aan hen die ze vertrouwt. Die openheid geeft als je oprecht bent.

Samen met haar taalmaatje zit ze die week erop bij ons team. Als enige laaggeletterden in een zaal vol mensen die een oplossing voor, nouja voor hun eigenlijk, gaan verzinnen. En daar, op die avond, leerde ik iets heel belangrijks van haar.

Echt contact gaat verder dan taal. Echt contact, dat is oogcontact. Dat doet zij, volop. Om te blijven concentreren op wat jij zegt. Zolang haar blik op jou gericht is, heb je haar aandacht en concentratie, en heb je echt contact.

Ik ben me gaan focussen op hoe vaak wij dat eigenlijk doen. Hoe vaak kijk je iemand nog lang aan als diegene wat vertelt? En hoe vaak kijk je tussendoor naar je telefoon, je pc, de weerspiegeling van jezelf in het raam, of de anderen in de ruimte? Hoe vaak kijk je elkaar nog echt lang aan?

In een wereld die best wel vaak in brand staat de laatste tijd, is dit een basisgegeven die we misschien te weinig gebruiken. Want roepen we niet vaak dingen over mensen die we niet aankijken? Hoe vaak hebben we een mening over mensen zonder dat we ze ooit in de ogen hebben gekeken? Hoe vaak krijgen we discussies en ruzies met elkaar omdat we niet goed concentreren, luisteren en kijken? Omdat we niet echt contact hebben?

We denken altijd met iedereen verbonden te zijn via online, maar vergeten we offline niet? Vergeten we niet elkaar aan te kijken en volledige aandacht te geven aan mensen die recht voor ons staan?

Net zo is het ook dat ik een mening had over de organisatie van de avond. Terwijl ik die avond sta te praten met iemand van de organisatie, en zij mij aankijkt. Recht in de ogen. Uitlegt dat het de bedoeling is om de mensen die normaal gesproken niet met laaggeletterdheid bezig zijn, hierbij te betrekken. Leeuwarden telt een best wel groot percentage laaggeletterden namelijk. En ik zie oprechtheid. Ik zie dat de oplossing van die avond slechts een middel is, het doel is hoger.

Bezig zijn met laaggeletterdheid. Nou dat is wel gelukt. Ik heb me nog nooit zo beziggehouden met laaggeletterdheid. En ik heb ook nog iets heel moois geleerd, nu al, en ik ben benieuwd wat de aankomende tijd gaat komen nog.

Dus laten we elkaar weer wat meer aankijken. Echt contact hebben. Zonder oordeel, zonder afleiding. Echt oprecht contact.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s