Keerpunt van Robert: “Ik zag de wereld, zonder filters en oordelen”

.

“Ik ben al heel lang doorgegaan zonder te slapen. Het is het resultaat van een hypomane episode. Dit is een lichtere manische periode die je kunt ervaren als je manisch depressief bent. Hij is al een paar dagen bezig en de piek is bereikt.

Niet slapen en creatief zijn is vaak het resultaat, maar ik ben uitgeput. Mijn lichaam wil niet meer, en mijn geest is in een soort catatonische toestand beland. Ik weet dat ik moet slapen. Maar dat lijkt zo abstract. Het dringt nog niet tot me door dat ik niet steeds moet doorgaan, dat ik moet gaan liggen..

Plotseling bekruipt het gevoel, het besef me dat ik, net als op elk ander moment in mijn leven, altijd alles al had wat ik nodig heb. Het voelt als een mystieke ervaring die zo, spontaan ontstaat. Met bijbehorende hallucinaties.

Ik word overspoeld met geluk, euforie van het besef. Maar ik ben totaal ontspannen. Geen angst, mijn hoofd en gedachten lijken erg helder en licht. Ik ervaar flarden van totale verbondenheid met mijn omgeving. Maar met één been nog steeds op de grond. Want ik kan het analyseren. Ik ben niet helemaal versmolten met “het alles”. Ik zweef nog net niet weg.

Langzaam heb ik het gevoel dat ik aan het ontwaken ben. Was het toch een droom? Mijn brein is gereset, ik voel het koude zweet op mijn lichaam. Ik realiseer me dat het valse geluk dat ik ervaren had, weg aan het ebben is. Het komt snel binnen. De werkelijkheid komt hard terug.

Ik voel verdriet en allerlei andere emoties die binnen stromen als een vloed. “Ik moet slapen!“ wordt langzaam de ondertoon van mijn bewustzijn. Maar ik kan het nog niet. Ik moet nadenken. Wat was er net gebeurd? Ik steek een sigaret op en word tijdelijk verdoofd.

Ik kijk rustig om me heen. De flarden van die verbondenheid die ik net ervaren had komen terug. Wow.

Het was niet een droom, of een waan, het was een ervaring. Ik heb alles van mijn lichaam uitgeput tot op het punt dat het bijna uitviel. Ook het stukje bewustzijn dat alles wegfiltert. Meestal is dat heel goed om te hebben, maar nu was het soms even weg.

Ik zag de wereld zoals die is, zonder filters of oordelen.

Ik ben niet meer alleen en een buitenstander die de wereld ervaart. Ik ben de wereld, een onlosmakelijk onderdeel, het middelpunt van het moment, de ervaring van bewustzijn. Wow.

Ik begin te glimlachen en zachtjes te lachen. WTF! Het filter is weer terug! Maar de ervaring is nog steeds erg vers in mijn geheugen. Ik krijg een verlangen naar die rust, er rollen tranen uit mijn ogen.

ik ga slapen…

Dat moment is een soort keerpunt en een anker voor mij als ik weer van alles wil bereiken of hebben. Of als ik het gevoel heb dat ik erg ongelukkig ben. Dat gevoel en de herinnering kan ik gemakkelijk terughalen, en dan ben ik meestal weer terug “in het nu”.  Maar niet altijd, want als ik het probeer te forceren dan werkt het niet.

Later heb ik het opgezocht, het schijnt een ervaring te zijn die door velen ervaren is en wordt vaak een “Mystieke ervaring” genoemd. Het is een persoonlijke ervaring, maar één ding springt er altijd uit: de verbondenheid en de eenheid met de omgeving. Het klink erg zweverig en ja, enigszins is dat het ook. Ik denk soms ook dat het een reactie van mijn lichaam (en geest) was om mij uit die episode te halen, een climax om te resetten. En het heeft gewerkt!”

————————————————————————————————————————————–

Robert is een ontzettend verrassend persoon om te leren kennen. Zelden eenzaam, kan prima alleen op pad een hele dag om bijvoorbeeld foto’s te maken. Daar heeft hij een enorm talent voor, foto’s van mensen en taferelen die zich op straat afspelen vastleggen. Kijk maar eens op zijn instagram, dan ben je het met me eens. Dat hij prima alleen kan zijn zonder eenzaam te zijn wil overigens niet zeggen dat hij niet sociaal is. “Dat lijkt dan soms wel zo”, vertelt hij.

Robert komt uit Georgië, toen hij jong was zijn ze naar Nederland gevlucht. Regelmatig bezoekt hij ook daar nog zijn familie. In het dagelijks leven werkt hij op de ICT-afdeling van een school, en gaat hij dus in zijn vrije uren vaak op pad om prachtige platen te schieten.

Waarom Keerpunt?

Ik wil graag verhalen verzamelen. Van Leeuwarders, of daarbuiten, in ieder geval: van mensen die mij inspireren, en die een mooi verhaal hebben. Robert is daar eentje van.

Daarom ben ik aan de slag gegaan met een formatje. Het heet Keerpunt, zoals je hierboven hebt kunnen lezen. En het gaat over het moment in je leven dat een keerpunt was. Het moment waarop je besefte: nu ga ik het zo doen.

Ook een keerpunt die je wilt delen? Doe me even een berichtje.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s