Keerpunt van Carlos: “Terug naar de plek waar alles begonnen is”

.

“Ik ben opgegroeid in een kindertehuis in Brazilië. Ik kan me goed herinneren dat ik hier sliep in een bed met elke dag een andere vrouw die de zorg op zich nam. En als je je dan eindelijk had gehecht aan een van die vrouwen, dan verdween ze om nooit meer terug te komen.

Ik zat daar, zonder moederliefde met een toekomst die uitzichtloos leek.

Totdat een bijzondere Nederlands gezin de keuze maakte om me te adopteren. Ik werd uit mijn natuurlijke omgeving weggehaald. Onbewust had dat veel invloed op mijn gedrag.

Mijn adoptieouders wilden me liefde en waarborging geven en duidelijk maken dat ze me aanschouwden als eigen bloed. En natuurlijk kan dat. Ze kunnen trots zijn, onvoorwaardelijke liefde geven en voelen, maar er is altijd een verschil met biologische ouders.  Ze onderschatten vaak hoe zwaar, op emotioneel vlak, het opvoeden kan zijn. Opvoeden is sowieso erg zwaar en vraagt veel wijsheid, begrip en energie. Een adoptiekind vraagt dezelfde aandacht, begrip en energie, alleen komen er vaak vlakken bij kijken waar je niet op voor was bereid.

In mijn jeugd heb ik hier veel strubbelingen mee gehad. Ik kwam af en toe misschien ondankbaar over, en had het moeilijk om me te hechten in mijn nieuwe gezin. Echte gevoelens van dankbaarheid werden niet uitgesproken.

Een paar jaar geleden maakte ik de reis naar mijn geboorteland. Om mijn biologische moeder op te zoeken, met het tv-programma Spoorloos erbij. Ik werd geconfronteerd met mijn geboorteland, en met alle dingen die daar speelden. De armoede, de criminaliteit.

 

Ik zag baby’s, in een kinderbedje verstoten van moederliefde.

 

Onwetend wat er komen gaat in dit leven. Misschien ook wel een lange reis ver weg van hun biologische familie. Ik barstte in huilen uit. Er ging van alles door me heen. Zo onschuldig, zo onwetend, zo eenzaam. Dit was ik ook.

Er riep iemand dat ik moest gaan. De baby’s werden weer netjes terug gelegd vanwege de privacy.

Nederland heeft goed met me gedaan. Ik realiseerde me dat op dat moment. Ik ben mijn adoptieouders ontzettend dankbaar. Ze gaven me de kans om te studeren, om iets van mijn leven te maken. Maar vooral: om in een veilige, liefdevolle leefomgeving op te groeien.

Tot ziens, waren mijn laatste woorden in het weeshuis. Geen vaarwel. Want dit is de plek waar alles begonnen is. De plek waar ik dicht, maar dan ook heel dichtbij God ben.

—————————————————————————————————————————————

Carlos is een man die je elke keer blijft verrassen. Ondanks zijn Braziliaanse afkomst, ook een beetje de nuchterheid van een gewone Fries. Je bent zoals je bent, en dat is goed. Als er iets fout gaat, dan hoort dat er ook bij, vind hij. Daar leer je van.

Hij kan je daarentegen wel de oren van je hoofd praten, zegt soms iets te veel ja op dingen, en trekt dat ook wel eens door in zijn uitgaven. Maar Carlos heeft een hart van goud. En zijn hart, dat ligt voor een gedeelte nu in Brazilië. Want dat tot ziens, daar heeft hij zich aan gehouden. Hij reist nu af en toe naar zijn geboorteland, om zich in te zetten voor de kinderen daar. Om ze te inspireren op het juiste pad te blijven, iets wat hij hier in Leeuwarden eigenlijk stiekem ook een beetje doet als handhaver.  En dat is prachtig om te zien.

Waarom Keerpunt?

Ik wil graag verhalen verzamelen. Van Leeuwarders, of daarbuiten, in ieder geval: van mensen die mij inspireren, en die een mooi verhaal hebben. Carlos is daar eentje van.

Daarom ben ik aan de slag gegaan met een formatje. Het heet Keerpunt, zoals je hierboven hebt kunnen lezen. En het gaat over het moment in je leven dat een keerpunt was. Het moment waarop je besefte: nu ga ik het zo doen.

Ook een keerpunt die je wilt delen? Doe me even een berichtje.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s