Ik zie een verslaving als een chronische ziekte

“Ik heb besloten om de rest van mijn leven geen drank of drugs meer te gebruiken. Ik heb het weinig tot niet gemist. Ik heb ook geen moeite gehad wanneer ik bij vrienden was die wel dronken. Bovendien is de kans groot dat ik, na 1 biertje, binnen een half jaar weer actief verslaafd ben. Ik zou het daarom volkomen achterlijk vinden om weer te beginnen. Dikke kans dat ik mijn leven dan echt goed naar de klote help.

Ik zie een verslaving als een chronische ziekte. Je leert er uiteindelijk mee omgaan, maar het verdwijnt nooit volledig. Ik ben verslaafd. Ik ben verslaafd. Dat moet ik elke dag tegen mezelf zeggen. Om nuchter te bijven. Sterker nog, ik merk nog dagelijks dat ik verslaafd ben.

Verslaving gaat, denk ik, namelijk niet perse om de substantie die je inneemt. Het gaat om het feit dat je met gemak aan alles verslingerd kunt raken. En je vaak heel obsessief bent daarin.

Obsessieve mateloosheid, zo ervaar ik het. Wanneer ik 1 bak ijs eet, en ik toegeef aan het feit dat ik het extreem lekker vind, dan neemt de zucht naar meer ijs de overhand. Heel de week denk ik aan IJS IJS IJS IJS IJS IJS!! En dit merk ik bijvoorbeeld ook bij sporten. Wanneer ik 1 keer sport wil ik meer en nog meer en nog MEER. Totdat ik beide benen helemaal aan gort gesport heb en 2 maanden rust moet nemen.

In november, gewoon echt net, heb ik nog een extreem moeilijke twee weken gehad. Door een fikse ruzie met mijn beste vriendin was ik helemaal uit het veld geslagen. Ik wist van mijn moeder dat ze zware pijnstillers in huis had, en heb bijna 10 terugvallen gehad. Keer op keer heb ik het weggegooid, maar fuck, ik ben knetterhard verslaafd merkte ik nog een keer heel duidelijk.

Om een beetje inzicht te geven hoe ik/mijn hersenen dan denken dit voorbeeld:
Door de ruzie voelde ik me enorm kut. Verontwaardigd, verward, schuldig, opgelaten, boos, gefrustreerd, gestrest, hulpeloos, wantrouwig, paniekerig, angstig, geschrokken, overstuur, eenzaam etc etc etc. Allemaal gevoelens waar ik nuchter letterlijk niet aan gewend ben. Dus mijn hersenen maakte vrijwel instant de connectie pijnstillers, drugs, fijn gevoel.. Drugs helpt je J-P, Drugs is je vriend J-P.

Zonder er echt erg in te hebben liep ik naar de kast waar de pijnstillers lagen en zei tegen mezelf “Jopie, niemand hoeft het door te hebben hè. Niemand hoeft te weten dat jij dit nu neemt. Niemand die het doorheeft. Neem het maar. Neem het maar. NEEM HET MAAR! Je voelt je daarna stukken beter.”

Gelukkig bedenk ik uiteindelijk op tijd dat ik voor mezelf gestopt ben en heb het dus gelukkig elke keer weg gegooid. Maar zo zie je, een verslaving ruim je niet 1,2,3, op.

De grootste reden waardoor ik mijzelf verloor in drank en drugs heeft denk ik te maken met hoe ik over geluk dacht.

Elke dag dat ik werk word ik geconfronteerd met wat een verslaving of een psychische kwetsbaarheid met je doet als mens.

Over de oorzaken van mijn verslaving kan ik wel 10 redenen bedenken. Maar de grootste reden waardoor ik mijzelf verloor in drank en drugs heeft denk ik te maken met hoe ik over geluk dacht. Ik dacht namelijk dat geluk betekende dat ik altijd blij moest zijn, altijd leuk moest zijn, het leven altijd een pretje moest zijn. Zorgen kon je wegnemen met een biertje of een wietje en als je echt ongelukkig was, dan nam je wat extra biertjes of drugs.

Zie het als een soort zelfmedicatie. 1 drankje, shotje, snuifje, blowtje zorgt immers voor een shotje dopamine en dat betekent weer instant happiness. En, wanneer de instant happines over is, dan komt de zucht naar meer happiness weer.

Jorrit Pieter is 35 kilo afgevallen

Geluk, voor mij dan, betekent dat ik het leven neem zoals het komt

 De afgelopen maanden moest ik van mijn psycholoog goed nadenken over wat geluk nu werkelijk betekent. Na lang nadenken kwam ik erachter dat geluk, voor mij dan, betekent dat ik het leven neem zoals het komt. Zonder verdovende middelen. Dat het niets meer dan menselijk is dat het leven ups-en-down heeft. Soms voel je je kut en soms voel je je prima. Soms wil je janken en soms moet je lachen.

Ik denk dat verslaving en mateloosheid niet alleen voor de typische verslaafde geldt. We leven volgens mij in een wereld waar mateloosheid regeert. De begeerte naar nog meer, naar ongekende roem, naar onvoorstelbare rijkdom en niet op tijd tevreden kunnen zijn, zijn in mijn optiek tekenen van een verslaafde maatschappij.

De beste les van het afgelopen half jaar is dan ook dat wanneer je streeft naar geluk, je op tijd tevreden moet zijn. En, dat sporten en meditatie een heel goede vervanging kan zijn voor drank en drugs.

Dank je Pap en Mam!!

Sinds ik bij het GGZ werk is mijn respect voor mijn ouders en in het algemeen mensen, enorm gegroeid. Ik zie dagelijks mensen zoals ik, die niet kunnen terugvallen op een sterk netwerk, en daardoor enorm veel extra tijd kwijt zijn aan bijvoorbeeld nuchter worden of blijven,  of in het algemeen, herstel. Dit doet me realiseren dat ik extreem veel geluk heb gehad.

Zonder mijn vader en moeder- waar ik nu sinds twee jaar weer woon – was het mij absoluut niet gelukt om dit te bereiken. Mijn ouders hebben zich letterlijk 2 jaar moeten wegcijferen om mij te steunen. Ondanks dat mijn ouders het gigantisch zwaar hadden om mij zo te moeten meemaken, stonden zij altijd achter mij en hebben de hoop nooit verloren. Ook nu maken zij het elke dag mogelijk dat ik alsnog een opleiding kan doen. Ik mag, mocht hij bestaan, god op mijn blote knieën bedanken voor wat mijn ouders voor mij doen.

Dank je Pap en Mam!!

Ook ben ik het team hulpverleners, die bijna dag en nacht voor je klaarstaan, enorm dankbaar! Ik heb met hen altijd goed over mijn problemen en mijn daden kunnen praten en ze hebben mij altijd het idee gegeven dat ik er toe doe, dat alles goedkomt en dat mijn daden losstaan van wie ik als nuchter persoon ben.

Nog elke dag voel ik mij schuldig, maar ik kan steeds beter accepteren dat de J-P onder invloed van drank&drugs een compleet ander persoon is dan de J-P die nuchter is.  (voor de duidelijkheid, ik heb niemand mishandeld, vermoord of verkracht: maar had extreem zieke gedachtes en ideeën).

Nu, vandaag de dag, ben ik gelukkig met hoe ik in het leven sta. Nog gelukkiger ben ik met de kans die ik gekregen heb om als ervaringsdeskundige in opleiding mensen met een psychische kwetsbaarheid te kunnen helpen.

 

Ten slotte

Ik deel dit concert en dit nummer omdat het voor mij veel betekent.

Toen ik besloot te stoppen met drinken en gebruiken realiseerde ik mij dat ik bepaalde mooie dingen van gebruik ook moest opgeven. Namelijk bijvoorbeeld intens genieten van muziek, intens genieten van kunst, intens genieten van het weer of intens genieten van mensen. Of gewoon in z’n algemeen intens genieten van het leven en echt gelukkig zijn en onwijze blijdschap voelen. Ook vond ik na het stoppen tekenen, fotograferen en schilderen geen hol meer aan.

Ik vond zelf dat ik weinig andere keus had dan te stoppen, dus ik nam het voor lief.

Het moet gezegd, maar de eerste maanden bevestigden mijn gedachtes wel. Ik was wel blij en op een gegeven moment zelfs tevreden met mijn leven. Maar de intense gevoelens waren weg. Zelfs na 1 uur hardlopen voelde ik matige blijdschap.

Tot ergens in begin oktober. Doordat ik na de zomervakantie gestart was met mediteren begon ik steeds meer te voelen. De creativiteit kwam ook langzaam weer terug dus godzijdank begon ik ook weer met tekenen en schilderen.

En toen gebeurde het. Toen ik aan het tekenen was, merkte ik tijdens het concert van Bonobo dat ik hier deel (bij het nummer dat start op 12:00 minuten), dat ik ineens moest janken van geluk. Ik voel(de) mij zo intenst gelukkig. Zonder drank en drugs! Godverdomme, GELUKT!

Dit wil ik ook graag meegeven aan de mensen die dit lezen en zich (deels) kunnen vinden in dit verhaal.  Stoppen met gebruiken heeft voor mij en mijn sociale omgeving enorm veel opgeleverd. Het was niet altijd makkelijk en zoals je kon lezen is het leven nadat je gestopt bent ook niet direct een feestje, maar dat komt terug. ECHT!

Ik kan een heel moeilijk verhaal houden over neurotransmitters en bepaalde stofjes, maar het komt er op neer dat je hersenen tijd nodig hebben om te normaliseren.  Als je het maar de tijd geeft en bereid bent je ballen uit je broek werken.

Graag wil ik nogmaals mijn Mam en Pap bedanken. Voor jullie onvoorwaardelijke liefde, steun en hulp om mij te laten dalen en opnieuw te leren leven. Ook wil ik nogmaals mijn hulpverleners enorm bedanken. Voor jullie vertrouwen, jullie geduld. Voor onze gesprekken en discussies. Voor jullie tips en adviezen. En, voor het feit dat jullie de regie voor mijn herstel grotendeels bij mij hebben gelaten.

En ik wil mijn collega’s enorm bedanken. Bedanken voor het feit dat jullie mij aangenomen hebben terwijl ik nog steeds patiënt was. Voor het feit dat jullie mij serieus namen en ik daardoor langzaamaan weer zelfvertrouwen kreeg. Ook voor de begeleiding, het niet veroordelen en omdat ik bij jullie de kans heb gekregen om van patiënt naar hulpverlener te groeien!

En natuurlijk wil ik Annemarie Lindeboom bedanken voor het opzetten van dit project. En voor wie zij als persoon is.

DANK iedereen,

En dank jullie voor het lezen, de lieve berichtjes en de bemoedigende woorden!

Jorrit-Pieter van der Heide

Mocht je instagram hebben en mij of Annemarie willen volgen:

https://www.instagram.com/annemarielindeb/

https://www.instagram.com/jorritpieter/)


Dit is het verhaal van Jorrit Pieter. Het is niet zomaar een verhaal. Het enorme verhaal rondom medicatie, hoe makkelijk je op je 17e al drugs voorgeschoteld krijgt om je ADHD te onderdrukken, de enorme hoeveelheid medicijnen die hij heeft gekregen om om te gaan met “schizofrenie”, de drank en drugs die hij als “zelfmedicatie” gebruikte, en hoe de strijd nu nog steeds elke dag gestreden wordt…

 Ja, het enorme lef dat hij toont om dit te laten zien, om dit bespreekbaar te maken, prijs ik enorm.

 Het verhaal van Jorrit Pieter start als hij zeventien is. Omdat het uitgebreid is, heb ik ervoor gekozen je deze week in een vijfluik mee te nemen in de wereld die heel lang de wereld van Jorrit Pieter was. Dit is het vijfde deel. Het eerste deel vind je hier, en het tweede deel hier,  het derde deel hier en het vierde deel hier

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s