Als onze straten konden praten: ode aan de stad Leeuwarden

Ik vraag me af wat er zou ontstaan

als onze straten konden praten

Als bij de achmeatoren de gladde grijze stenen konden vertellen over

Wat ze hoorden in de woorden die gleden langs de tenen van voorbijgangers

Onze liwwadder benen vertellen

meer dan wat er in de krant van culturele hoofdstad is verschenen.

Als onze straten konden praten.

Als onze straten konden praten

Zouden ze vertellen over de erfenis

Over elke gebeurtenis, elk gemis, elke liefde, elke ergernis,

Onze hele geschiedenis

want elke klinker is

en blijft een verhaal

De klodder mayo van de frikandel speciaal op het vliet

Zou het verhaal vertellen van een dronken vriend die verhuisde maar zijn stad nooit verliet

En de klodders verf op de centrale zouden signalen

Geven van

het maken van nieuwe verhalen

in een huis in de stad die meteen je hart al had

als onze straten konden praten

Als onze straten konden praten

Zouden de gaten in de Hoogstraten je vertellen over

De muzikanten die na hun jams nog even buiten nazaten

zouden de dichtgeslibde stenen in de weaze of heerestraat je vertellen

Dat je vaak met stoute gedachten die weg in slaat

Als onze straten zouden praten

Zouden ze de dronken ruzies bij de doelesteeg vergeten

De klinkers zouden weten dat echte liwwadder drinkers elkaar de volgende dag vergeven

En als onze stenen zouden spreken zouden de scheuren

bij de hoek van de peperstraat je

Vertellen hoe vaak iemand daar op zijn bek gaat

Zouden de verscholen regenboogtegels bij de harmonie

Je vertellen over de gesloten openheid van ons stadsie

En zouden de keien in de wielepolle het verhaal plaveien

Van harde werkers, geen lakeien

Als onze straten konden praten

Als onze straten konden praten

Zouden ze spreken over stilzwijgend samen beleven

Over samen zijn, samen hoopvol zoeken naar iemand die niet te vinden is.

Ze zouden vertellen over samen vinden,

samen huilen en samen je laten verslinden

door de onmacht en pijn van het missen van Leeuwarders die niet meer mogen zijn,

De stenen van de Kelders zouden vertellen over de liefde en het verdriet dat ze nog steeds voelen door benen en tenen

en het grind in de prinsentuin zou zwijgen omdat het verdriet niet te beschrijven is voor een ieder die hem mist.

Als onze straten konden praten

Zou het niet gaan over vermarkting van onze cultuur,

Ze zouden spreken over onze stad, onze gemeenschap, erbij vanaf het eerste uur

Doorzetters, doeners, werkdagen die niet stoppen om vijf uur

En tijdens de pauzes lekker zuur lullen over knullen in het bestuur

die niet eens weten wat cambuur is

Als onze straten konden praten

Als onze straten konden praten

Als onze straten konden praten

Dan zouden ze schreeuwend van trots zwijgen

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s